Mesaj: #666

Çoğu insan için hep ikinci plandayım. Ailem için bile. Ailem bana sevgi göstermezken başkalarından beklemek çok ama çok mantıksız. Sevilmeyi beklemiyorum. Haketmiyorumdur belki de. Sıkıldığımı söylemem, sıkıldığımdan değil, bıktığımdan. Beni rahatlatan tek şey senin sesin, kadife sesin. Senin bir yerlerde nefes aldığını bilmek bile yaşamam için bir neden. Sen nefes aldığın sürece, bende nefes almaya devam edeceğim. Ola ki, nefes alamıyorsun, bil ki ben de nefes alamıyorumdur. Mesela gülüşün, kalbimin bütün buz tutmuş yerlerini eritmeye yetecek sıcaklıkta. Kahkaha sesin, gülüşünün sesi, bana bir hediye sanki. Sen benim hediyemsin kadife seslim. Sen benim her şeyimsin, içimsin, benim içinsin. Her ne kadar çok uzakta olsanda, yanımda olduğunu hissettirdiğin için teşekkür ederim.

Mesaj: #667

Her gün çamaşır mı olurmuş. Hergün çamaşır asıyorum katlıyorum. Bu nedir?

Mesaj: #668

Unut ve affet ...

Mesaj: #669

yeter olum sıkıldım :(

Mesaj: #670

Bazen konuştuğunda o kadar kötü bir şeyler yapmış oluyor ki, beynimde ve kalbimde ona dair kötü şeyler biriktiğinin bile farkinda değil. Düşündükçe onun doğru arkadaş olmadığına karar veriyorum. Çok uzun bir süre tanışıyor olsanda, bence sürenin önemi yok. Gerçek dostunu 1 yıldada bulabilirsin. 1 ayda da. 1 yıl oldu biraya geleli. Kısa bir süre içinde onu bulduğum için mutluyum. Ama 9 yıl çok uzun bir zaman. Bu süre içinde arkadaşlarımdan hiç birini gerçek dost olarak göremedim. 9 yıldır bir şeyler paylaşsakta, daha geçenlerde anladım ki bunların hiçbirinin bir önemi yoktu. Bana güzel anılar yaşattığınız için, ve benim gerçek dostlarım olduğunuz için teşekkür ederim.

Mesaj: #671

O 1 yıllık bayan ben oluyorum dimi? *yandanyandansırıtanemoji* (Bunu demezsem, gözü açık giderdim.)

Mesaj: #672

İyi bir izlenim bırakmak için, kimsenin ikinci bi şansı yoktur ...